سيد جعفر سجادى

1115

فرهنگ معارف اسلامى ( فارسى )

( از كشاف ص 951 - شرح لمعه ج 1 ص 82 ) . صَلاةِ استِسقاء - ( اصطلاح فقهى ) استسقا يعنى طلب سقى و آب و باران آمدن كردن و آن نمازى باشد كه در موقع خشك سالى با ترتيب و شرائط خاص خوانند و آن مانند صلاة عيدين باشد در وقت و ردا را وارونه بپوشند . و دعاهاى مخصوص هم دارد . ( از شرح لمعه ج 1 ص 81 - عروة ص 307 ) رجوع به صلاة عيدين شود . صَلاةِ اضطِرارى - ( اصطلاح فقهى ) رجوع به صلاة شود . صَلاةِ جَماعَت - ( اصطلاح فقهى ) رجوع به صلاة شود صَلاةِ تَحيَّت - ( اصطلاح فقهى ) نمازى است كه آنكه وارد مسجد شود ميخواند و مستحب است و اقل آن دو ركعت است كه بايد قبل از جلوس در مسجد بخواند . ( از شرح لمعه ج 1 ص 54 ) . صَلاةِ تَسبيح - ( اصطلاح فقهى ) نمازى است مشتمل بر چهار ركعت در هر ركعتى فاتحة الكتاب و سوره است و پس از قرائت ركعت اول گويد « سبحان الله و الحمد لله و لا إله الا الله ، الله اكبر » 15 مرتبه و ركوع كند و در حال ركوع ده مرتبه بگويد و بعد از ركوع در حال قيام ده مرتبه بگويد و بعد از سجده و در حال سجده ده مرتبه بگويد بعد از آن ده مرتبه در سجده دوم ده مرتبه و بعد از آن ده مرتبه مىشود در هر ركعتى 75 مرتبه ( كشاف ص 950 ) . صَلاةِ تَهَجُّد - ( اصطلاح فقهى ) و آن را نماز شب گويند و از دو ركعت كمتر نيست و از ده ركعت زيادتر نيست اين نماز بر حضرت رسول واجب بود . صَلاةِ جَعفَرِ طَيّار - ( اصطلاح فقهى ) اين نماز را نماز تسبيح نيز خوانند و نماز حبوة هم نامند و از مستحبات اكيده است و بين عامه و خاصه مشهور است اين نماز را ابتدا حضرت رسول به جعفر طيار آموخت و آن را هر روز يا هر ماه يا هر سال ميتوان خواند ( از عروة ص 366 ) رجوع به صلاة تسبيح شود صَلاةِ جُمعَه - ( اصطلاح فقهى ) نماز جمعه مانند نماز صبح دو ركعت است و بجاى نماز ظهر خوانند و جمع ما بين آن دو جائز نيست و وقت آن همان وقت ظهر است و واجب است قبل از شروع دو خطبه خاص مشتمل بر حمد خدا و ثنا و درود بر نبى و آل او و آياتى از قرآن و سورهء كوچكى از آن خوانده شود و آن دو خطبه مشتمل باشد بر وعظ و نصيحت و امر به تقوى و بالاخره وعد و وعيد و غير آن و نماز جمعه منعقد نمىشود مگر با امام عادل يا نايب آن در اين مسأله اختلاف است كه در حال غيبت آيا نماز جمعه واجب است يا حرام و نماز جمعه را شرايط ديگر است . ( شرح لمعه ج 1 ص 74 ) . صلاة حاجت - ( اصطلاح فقهى ) نمازى است كه براى اداء و انجام حاجت‌هاى مشروع گذارند و از خدا خواهند كه حاجت آنها بر آورده شود پس از وضو و طهارت دو ركعت نماز گذارد و دعاى مخصوص خواند و حاجت خواهد .